THEATER

November 2005 maakte ik mijn eigen productie “Renfield, Bloed is Leven” een vorstelling met poppen, voor volwassenen, gebaseerd op personages op het boek “Dracula” van Bram Stoker. Deze voorstelling staat nog steeds op mijn repertoire.

Van 2001 tot 2005 speelde ik bij Theater Terra. Ik heb daar in de voorstellingen “Zeven Vadertjes”, “papa.com” en “Nachtvlucht”.

Met mijn schoolvriend Patrick Kamoen vormde ik van 1986 tot 1991 het cabaretduo "Tweetal Toustant". We maakten drie voorstelingen: "Matenaaien", "Uitwerpselen" (waarmee we in 1989 in de halve finale van Cameretten stonden) en "Nummertje Trekken". Van 1996 t/m 1999 hebben wij elk jaar voor de kersverse brugklassers van College Hageveld in Heemstede de voorstelling "Mijn Nieuwe School" gespeeld. Ons lied "Die Kleine" (over een jochie dat stiekum verliefd is op een klasgenote) staat op de "Hageveld CD 2000".

Daarnaast was ik zeer actief in de Theatersport. Van 1990 t/m 1993 maakte ik deel uit van "Het Departement van Ongedane Zaken". We waren de eerste groep theatersporters die de grenzen van de improvisatie buiten de theatersport opzochten. In 1992 en 1993 stonden we eens in de maand in de Theaterzaal van de Melkweg, te Amsterdam, met onder andere "De Impro Detective" en "Impro Dagboek".

Van december 1999 t/m februari 2000 speelde ik bij Wederzijds in de voorstelling "Rupa Lucian, kind van Roemenië" (tekst: Ad de Bont; regie: Paula van der Oest). Ik heb daarin van Bram Kwekkeboom de rollen Paul, Vader, Kolonel, Soldaat en Ceauçescu overgenomen. Ruim twee maanden speelden we deze voorstelling met succes op diverse scholen en in theaters.

FILM EN TV

Mijn TV-carriere begon in 1990, toen ik deel uitmaakte van het team spelers dat improvisatie-opdrachten van Berend Boudewijn kreeg, in "Glad IJs". Daarna was ik als Bert B. Dierendichter in Artis op zoek naar inspiratie voor mijn gedichten in "Beestig". "Beestig" was een kleuterprogramma, waarin per aflevering een dier behandeld werd. Oppassers en zelfs de directeur van Artis, hielpen bij de uitleg.

Ik ben in verschillende TV-commercials te zien geweest: De energieredder van ENECO, Een particulier belegger bij de ABN-Amro en de man die werd ontslagen – maar dat niet door had - in een “Duidelijke Taal”-spotje van SIRE.Goede opletters hebben mij herkend in de commercial "Soldaten" van Fishermans's Friend. In de eerste 1 1/2 seconde ben ik degene die door het beeld rent en roept: "De post!"

Verder speelde ik in "Loods Zes", nam ik mensen te grazen in "Boobytrap" en was te gast in diverse soaps en comedyseries.

De afgelopen jaren heb ik diverse malen meegespeeld in korte films, geregisseerd door studenten van de Nederlandse Film en TV Academie en van de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht.

Zie verder mijn c.v.

HOBBY'S

Ik lees graag, maar niet zoveel als ik zou willen. Maar zo gauw een boek uit is, begin ik alweer aan de volgende. Geen reflectie over "wat heb ik nu eigenlijk gelezen?" De laatste tijd was het vooral Dickens, voor-de-jeugd-bewerkingen van klassiekers, Harry Potter, Thomas Rosenboom en Willem Elsschot. Het mooiste boek? Hmm, toch Don Quichot.

TV: "NYPD Blue", "Carnivàle", “Heimat”, “The Life and Adventures of Nicholas Nickelby”, “I, Claudius” (en spoel “Rome’ maar door de plee), "Friends", "Frasier".
Film: “Citizen Kane”, “1900”, alles van Tim Burton, James Jarmush en Orlow Seunke.

Theater: “Ten Oorlog”, “De Bitterzoet”, alles van Improbable Theatre.

Ook als muzikant sta ik mijn mannetje. Ik speel vibrafoon: dat is zo'n xylofoonachtig ding, maar dan met toetsen van metaal en met een pedaal, waarmee je de tonen door kan laten klinken. Lionel Hampton, Milt Jackson en in Nederland Frits Landesbergen, Hans Hasebos en Murk Jiskoot (mijn persoonlijke favoriet) zijn beoefenaren van dit melodische slagwerkinstrument.

Mijn grootste passie? Mijn gezin: Susan, met wie ik voor eeuwig en altijd samen wil zijn. En mijn twee geweldige zoons Rik en Bram.

Zonder muziek zou mijn leven erg leeg zijn. Frank Zappa, Astor Piazolla, Tom Waits, Randy Newman, maar ook Louis Andriessen, Steve Reich en niet te vergeten Charles Mingus, Thelonious Monk, Charlie Haden, Corry van Binsbergen, Boy Edgar, Egon Kracht. Hmmmmmmmm.

Tussen 1980 en 1987 speelde ik in diverse jazz-formaties met onder andere Egon Kracht. Sinds die tijd speel ik wat minder, maar er is altijd nog "Way Out West”: een kleine big band, die al van 1988 in verschillende incarnaties heeft bestaat.